- ГМО құрудың негізгі кезеңдері:
- 1. Оқшауланған генді алу.
- 2. Генді ағзаға тасымалдау үшін векторға енгізу.
- 3. Ген бар векторды модификацияланған ағзаға тасымалдау.
- 4. Дене жасушаларының трансформациясы.
- 5. Генетикалық түрлендірілген ағзаларды іріктеу және сәтті модификацияланбағандарын жою.
Қазіргі уақытта гендердің синтезі процесі өте жақсы дамыған және тіпті айтарлықтай автоматтандырылған. Компьютерлермен жабдықталған арнайы құрылғылар бар, олардың жадында әртүрлі нуклеотидтер тізбегін синтездеуге арналған бағдарламалар сақталады. Мұндай аппарат ұзындығы 100-120 азотты негіздерге дейін (олигонуклеотидтер) ДНҚ сегменттерін синтездейді.
Реттеу ферменттері мен лигазалар генді векторға енгізу үшін қолданылады. Рестриктазалардың көмегімен ген мен векторды бөліктерге бөлуге болады. Лигазалардың көмегімен мұндай бөліктерді «бір-біріне жабыстыруға», басқа комбинацияда біріктіруге, жаңа генді құруға немесе оны векторға қосуға болады.
Бактерияларға гендерді енгізу әдістемесі Фредерик Гриффит бактериялық трансформация құбылысын ашқаннан кейін жасалды. Бұл құбылыс бактерияларда хромосомалық емес ДНҚ-ның, плазмидалардың ұсақ фрагменттерінің алмасуымен жүретін қарабайыр жыныстық процесске негізделген. Плазмидтік технологиялар бактерия жасушаларына жасанды гендерді енгізуге негіз болды. Дайын генді өсімдік және жануарлар жасушаларының тұқым қуалайтын аппаратына енгізу үшін трансфекция процесі қолданылады.
Біржасушалы организмдер немесе көпжасушалы жасушалардың дақылдары модификацияға ұшыраса, клондау осы кезеңде басталады, яғни модификациядан өткен сол организмдер мен олардың ұрпақтарын (клондарын) іріктеу. Көп жасушалы организмдерді алу міндеті қойылғанда, генотипі өзгерген жасушалар өсімдіктердің вегетативті көбеюі үшін пайдаланылады немесе жануарларға келгенде суррогат ананың бластоцисталарына енгізіледі. Нәтижесінде генотипі өзгерген немесе өзгермеген төлдер туады, олардың арасынан тек күтілетін өзгерістерді көрсететіндері ғана таңдалып, бір-бірімен қиылысады.